Gebroken vliezen / Bevallingsverhaal deel 1

Lieve baby,

Inmiddels ben ik bevallen van je! En wat een achtbaan zijn de afgelopen twee weken geweest zeg. Ik heb eindelijk wat tijd gevonden om mijn bevallingsverhaal op te schrijven, want hoe lief je ook bent, slapen is niet je grootste hobby en als je wakker bent lig je het liefst bij mij of je vader op de buik.

Dus ik begin maar met schrijven totdat je straks weer wakker wordt.

Huilend bij de verloskundige
Ik zat maandag 9 april nog huilend bij de verloskundige omdat ik er doorheen zat en je vader had nogal last van nesteldrang. Misschien maak je het later zelf ook mee, maar de laatste loodjes zijn écht het zwaarst. Je buik zit in de weg, je kan niet veel meer, je slaapt niet meer en je zit maar een beetje aan huis gekluisterd, te wachten en je hebt geen idee hoe lang je nog moet wachten.

Dus ik zat daar dus te huilen en te klagen over hoe zwaar ik het vond en de verloskundige gaf toen aan dat we volgende week echt al wel over bepaalde stappen kunnen praten en er voordat ik de 42 weken ging halen er echt al wel een plan van aanpak was. Oh wat was ik blij met dat vooruitzicht! Dan hoefde ik tenminste niet meer doelloos te wachten. Maar blijkbaar was jij het in mijn buik ook zat want in diezelfde nacht besloot je de bevalling in te zetten. 

“Flatsj”
Maandag op dinsdagnacht braken mijn vliezen. Ik was naar het toilet geweest ‘s nachts en vond mijn onderbroek wel erg nat. Maar het rook niet zoet en ik had begrepen dat vruchtwater zoet rook. Dus ik nieuw ondergoed aan en weer verder slapen. 

De volgende ochtend wil ik naar het toilet lopen, ik stap uit bed en “flatsj”, net zoals in flims kwam me daar toch een golf vruchtwater! Ik op zoek naar kraamverband want dat zat allemaal nog in een doos en ondertussen een handdoek tussen mijn benen zien te houden want het vruchtwater bleef lopen. Je denkt misschien dat je met die ene “flatsj” al je vruchtwater kwijt bent, maar nee hoor. Ik heb de hele dinsdag in huis gezeten op een soort vuilniszak in mijn ondergoed omdat al mijn broeken inmiddels nat waren geworden, wachtend op weeën en het vruchtwater bleef maar komen ondertussen. Soms weer in een flatsj, soms alsof je een beetje in je broek hebt geplast.

Waar blijven mijn weeën?
De verloskundige was dinsdagavond nog langs geweest om te kijken hoe het ervoor stond. Maar ik had nog steeds geen weeën. Ze legde uit dat als de baby voor 3 uur die nacht niet geboren wordt, ik medisch word omdat mijn vliezen dan langer dan 24 uur gebroken zouden zijn. Dat betekende dat ik me de volgende ochtend zou moeten melden in het ziekenhuis.

Die nacht kreeg ik rond 22.00 een beetje weeën maar zeer onregelmatig. Ze werden niet erger of regelmatiger naar mate de nacht vorderde dus de volgende dag, woensdagochtend 11 april hebben we ons gemeld bij het ziekenhuis. Hetzelfde ziekenhuis waar ikzelf ook geboren ben! Nou was ik sowieso al van plan om in het ziekenhuis te bevallen. Dan hoefde ik bij complicaties niet nog een half uur te reizen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Maar doordat ik nu medisch was namen de verloskundigen van het ziekenhuis mij over en werd ik niet meer begeleid door mijn “eigen” verloskundige.

En nu word je wakker en ben je aan het huilen dus ik ga je maar even troosten en schrijf de volgende keer deel 2 van de bevalling.

Related Posts

Baby 7 maanden | Je wilt zoveel

Lieve Jasmijn. 7 maanden ben je inmiddels en wat klinkt dat oud ineens! Meer dan een half jaar ben je

Baby 6 maanden | een update

Lieve Jasmijn, Je bent nu 6 maanden en wat een rollercoaster is een leven samen met jou. Een leuke rollercoaster,
Baby

Baby 5 maanden | Klinkers gevonden

Lieve Jasmijn, Vijf maanden ben je alweer. En daar werd ik de afgelopen dagen wel een beetje sentimenteel van. Het

One Reply to “Gebroken vliezen / Bevallingsverhaal deel 1”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge