Bevallen! / Bevallingsverhaal deel 2

Lieve baby,

Je vader en jij liggen heerlijk samen op de bank te slapen nu (zo’n lief gezicht ♥ ) en dat geeft mij weer tijd om verder te gaan met deel 2 van het bevallingsverhaal. Deel 1 kun je hier lezen.

In het ziekenhuis
We moesten ons dus woensdagochtend melden bij het ziekenhuis. Om half 8 waren we daar en kregen we een kraamsuite toegewezen. Dat zag er uit als een soort hotelkamer maar dan met een ziekenhuisbed en wat enge apparaten. Maar verder hadden we een eigen badkamer, een gevulde koelkast (waar je niet voor de inhoud hoefde te betalen) en een luxe koffiezetapparaat.

Ik weet nog dat ik daar naar binnen liep en dacht, “hier gaat het dus allemaal gebeuren”. Na een uur wachten (het was nogal druk met baby’s die geboren wilden worden die dag) kwamen er twee verloskundigen binnen. Ze checkten mijn ontsluiting en ik zat al op 3 cm. Hadden die weeën ‘s nachts toch nog iets uitgehaald! En voordat ik het wist lag ik aan de weeënopwekkers en kreeg jij een draadje op je hoofd geschroefd om je hartslag in de gaten te houden. Het ging nu dan toch echt beginnen allemaal, spannend!

De weeënhel
Die weeënopwekkers werden al snel steeds verder opgehoogd tot ze op een gegeven moment zo snel achter elkaar kwamen dat ik het idee had een constante wee te hebben met een extra erge uitschieter. Ik kreeg ontzettende moeite met het weg puffen van die weeën.

De verloskundige kwam rond 14.00 kijken hoe ver ik was en vertelde me dat ik ongeveer 4 tot 5 cm ontsluiting had. Ik dacht dat ik gek werd! Na 5 uur weeënopwekkers en die monsterweeën was ik misschien maar 1,5 cm opgeschoten ten opzichte van die ochtend?? Dat zou dus betekenen dat ik in het gunstigste geval nog 5 uur bezig was om tot 10 cm te komen. Nou dat ging ik dus echt niet redden met die monsterweeën en ik raakte er een beetje van in paniek.

Gelukkig was daar een redding, de ruggenprik! Oh wat was het fijn om die te hebben. Ik moest er wel voor naar de OK gereden worden, dus ik in dat bed het ziekenhuis door, al puffend proberen de weeën een beetje onder controle te krijgen en lekker aangestaard worden door mensen die bij anderen al op baby bezoek konden komen. De ruggenprik zelf vond ik helemaal niet erg, scheelde misschien ook dat hij gezet werd terwijl ik weer een wee had dus ik voelde voornamelijk de wee. En oh wat was het fijn daarna! Ik voelde nog wel weeën maar ze waren zoveel beter op te vangen nu!

Weeën zijn weer zoek
Rond 18.00 had ik volledige ontsluiting en voelde ik persweeën. De verloskundigen hadden echter liever dat jij nog iets verder in zou dalen voordat ik begon met actief persen dus zat ik deze weeën weg te puffen. En blijkbaar had ik ze helemaal weggepuft want rond 18.30 waren alle weeën verdwenen, ik voelde niets meer! Op zich wel lekker natuurlijk, geen pijn meer. Maar jij zat nog steeds in mijn buik dus erg handig was dat niet.

Om ervoor te zorgen dat ik de weeën weer zou voelen, werd de ruggenprik stop gezet. Ik schrikken want de pijn van die middag stond me nog héél helder voor de geest. Maar ook na het uitzetten ervan voelde ik nog steeds geen weeën. 

Persen maar!
Rond 20.00 gingen we dan gewoon maar eens proberen te persen en dan maar zien wat er zou gebeuren. Dus ik ben gewoon begonnen met persen en terwijl ik bezig was gingen de verloskundigen en je vader me steeds enthousiaster aanmoedigen. Ik wist dat het persen bij een 1e kind wel ruim een uur kon duren dus ik was een beetje kwaad dat ze zo enthousiast deden terwijl we nog zeker 3 kwartier moesten. Maar ik had geen puf meer omdat ook tegen ze te zeggen.
Maar wat bleek, ze waren terecht enthousiast want binnen 20 minuten had ik je eruit geperst! Je werd een beetje schoongemaakt en op mijn buik gelegd en gelijk moest ik overgeven. Gelukkig was ik nog zo helder om dat niet over jou te doen, dus heb ik het maar over je vader gedaan :-). Je werd toen even bij me weggehaald omdat ik maar bleef overgeven en toen ik klaar was konden je vader en ik je dan eindelijk bewonderen!

Daar ben je dan ♥
En oh wat ben je mooi. Je had een heel gaaf huidje na de geboorte, niet zo’n rimpelig opa gezicht zoals veel baby’s hebben. Je had wel steeds je handen voor je gezicht, net zoals op de echo’s. Ook toen wou je je gezicht niet laten zien en nu blijkbaar nog steeds niet. Maar je bent helemaal perfect voor ons en we zijn helemaal verliefd op je.

Welkom op de wereld lieve Jasmijn!

 

Related Posts

Baby 6 weken / Rollen

Lieve Jasmijn, Rollen, staan, kruipen, tijgeren. Je bent 6 weken maar van stil zitten hou je niet. Ben ik gewend

Dagje Barneveld / 1e tripje met de baby

Lieve Jasmijn, 10 dagen oud ben je als je tante 30 wordt. Dit viert ze bij opa en oma Barneveld

Gebroken vliezen / Bevallingsverhaal deel 1

Lieve baby, Inmiddels ben ik bevallen van je! En wat een achtbaan zijn de afgelopen twee weken geweest zeg. Ik

One Reply to “Bevallen! / Bevallingsverhaal deel 2”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *