Instagram

Instagram | Waar blijft het echte?

Instagram, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Of eigenlijk alle social media. Ik vind het heerlijk om ongegeneerd vreemden te volgen en een kijkje te nemen in hun leven. Net als dat je ’s avonds als het donker is buiten loopt en even stiekem een blik werpt in de verlichte woonkamer van vreemden en een glimp van hun leven opvangt. Vooral tijdens kerst vind ik het leuk om te doen als veel mensen hun huis hebben versierd.

Op Instagram hoeft dat gluren niet stiekem. Mensen plaatsen daar juíst dingen uit hun leven die ze graag willen delen met anderen.
Maar soms hè, dan ben ik het even zat. Dan ben ik in een Instagram bubbel beland en zie ik allemaal dezelfde perfecte plaatjes voorbijkomen, met allemaal dezelfde soort krullen in het haar, de foto’s allemaal op dezelfde manier bewerkt en allemaal ineens in dezelfde week “spontaan” fan van een bepaald product.

Ineens voelt Instagram dan niet meer als een kijkje nemen in andermans leven, maar het lezen van een te gepolijst magazine dat voornamelijk uit advertenties bestaat.
Dus dan ga ik weer personen ontvolgen en weer op zoek naar leuke echte accounts, totdat ook deze personen meegezogen worden in dezelfde grijze massa.

Ik snap ook wel dat het leuk is om geld te verdienen aan je blog of social media en er zal vast onderzoek gedaan zijn naar het soort foto’s dat de aandacht trekt. Dus ergens logisch dat je dat dan gaat aanpassen als je er zo meer geld mee kan verdienen.

Maar toch, het is niet meer écht (voor zover social media echt kan zijn). Het is geen weergave meer van wie jij bent en wat jij leuk vindt, maar van wat je publiek graag ziet.

Net als bloggen. Ik heb een blog, dus ik lees wel eens iets over hoe je een blog zou moeten runnen. En één punt dat steeds naar boven komt is, schrijf stukken die je lezers willen lezen. En daar stuit het mij al tegen de borst. Nee, ik schrijf omdat ik dat leuk vind en over de dingen die ík leuk vind (of kwijt wil). En natuurlijk hoop ik dat anderen dat ook leuk vinden om te lezen, maar in eerste instantie moet ík het leuk vinden, want het is een weergave van mezelf. Anders kun je het beter een online magazine noemen.

En datzelfde heb ik met Instagram. Ik mis de “goede oude tijd” (oh wat klinkt dit oud). Toen het net nieuw was en iedereen gewoon foto’s erop gooide van wat ze beleefd hadden, zonder professionele shoots, met alleen een instafilter erover heen. Nu is soms net alsof ik alleen maar verkooppraatjes aan het lezen ben. Wat ik op zich nog wel kan vergeven als het account een goede mix is tussen “echtheid” en verkooppraatjes. Maar sommige slaan wel een beetje door. Zonde.

Het is denk ik tijd dat ik weer eens wat mensen ga ontvolgen en een nieuwe Instagram bubbel ga creëren. Heeft er iemand nog een leuke instagram tip?

Related Posts

Het dilemma van de verkouden mens

Het begint met een kuchje. Later op die dag nog één. Goh, zegt een collega, dat klinkt niet best. Je

Verhaaltje | Tropenjaren, de jaren zonder stress

De tropenjaren. Hoe vaak ik dat al wel niet gehoord heb. Mijn associatie met de tropen is zon, zee, strand,

Verhaaltje | De baby past zich maar aan mij aan

"De baby past zich maar aan mij aan". Zo dacht ik in het pre-baby tijdperk. En elke keer als iemand

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge